12 مدل راهبند زنجیری محوطه باز

این راهبند برای مسیرهایی مناسب است که عرض زیاد, محدودیت نصب بوم یا نیاز به آزادماندن فضای بالای ورودی دارند. طول قابل اجرا به وزن زنجیر, ظرفیت موتور, نوع گیربکس و فاصله پایه ها بستگی دارد. هرچه دهانه عریض تر شود, افتادگی میانی و بار مکانیکی بیشتر خواهد شد. انتخاب باید پس از اندازه گیری دقیق مسیر و بررسی شیب کف انجام شود.

موتور یا مکانیزم دستی زنجیر را تا سطح تعیین شده پایین می آورد تا خودرو از روی محدوده عبور کند. ارتفاع نهایی باید با کمترین فاصله خودرو از زمین هماهنگ باشد. در مدل دفنی, بخشی از زنجیر داخل محفظه جمع می شود. تنظیم نامناسب ممکن است باعث تماس زنجیر با کف, سپر یا قطعات زیر خودرو شود؛ بنابراین تست واقعی پس از نصب ضروری است.

طول دهانه, جنس و ضخامت زنجیر, نوع موتور, گیربکس, پایه ها و کنترلر بر قیمت اثر دارند. مدل دفنی, چراغ دار یا متصل به کارت خوان تجهیزات و زیرسازی بیشتری نیاز دارد. فونداسیون, کابل کشی, زهکشی و سنسورهای ایمنی نیز بخشی از اجرا هستند. مقایسه دقیق باید بر اساس فهرست کامل قطعات, خدمات نصب و امکان تأمین تجهیزات تعمیر انجام شود.

عرض مسیر, شیب کف, تعداد تردد, نوع خودرو و روش کنترل ورود باید مشخص شوند. همچنین لازم است نوع مدل پایه دار یا دفنی, جنس زنجیر و امکاناتی مانند چراغ, فتوسل یا کارت خوان تعیین گردد. تصاویر محل به جانمایی پایه ها و مسیر کابل کمک می کنند. ارائه اطلاعات دقیق باعث می شود موتور, گیربکس و طول زنجیر متناسب با شرایط واقعی انتخاب شوند.

بله, محفظه زیرزمینی در معرض آب باران, شست وشوی کف و رطوبت خاک قرار دارد. تجمع آب می تواند به موتور, سنسور و اتصالات آسیب بزند و حرکت زنجیر را مختل کند. مسیر تخلیه باید بر اساس شیب محوطه و شرایط خاک طراحی شود. چاهک یا لوله دفع آب باید قابل بازبینی باشد و در سرویس دوره ای از نظر گرفتگی کنترل گردد.

کندشدن حرکت, صدای غیرعادی, کشش نامتقارن, گیرکردن حلقه ها و توقف ناقص از علائم نیاز به بررسی هستند. خوردگی زنجیر, لقی قرقره, نشست پایه یا ایراد سنسور می توانند این مشکلات را ایجاد کنند. عیب یابی باید از مسیر مکانیکی و تراز پایه ها آغاز شود و سپس موتور و کنترلر بررسی گردند. ادامه استفاده با زنجیر گیرکرده می تواند به گیربکس آسیب بیشتری وارد کند.